Strony

czwartek, 15 marca 2012

Secesja we wnętrzach




Secesja /łac. seccesio - odejście/ – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie, ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne, asymetria, płaszczyznowość i linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka. 




Według secesyjnej estetyki wystrój zewnętrzny budynku powinien tworzyć kompozycyjną i kolorystyczną jedność stylową z wystrojem wnętrza, meblami, zastawą stołową. Każdy mebel i sprzęt istniał nie sam przez się, lecz jako część harmonijnej całości.

W stylu Art nouveau bardzo wyraźnie widać wpływy japońskie. Ornamentyka czerpiąca z przyrody, pozbawienie kompozycji symetrii, oraz pionowy jej układ są bardzo charakterystyczne dla sztuki dalekiego wschodu. Charakterystyczna dla secesji jest dynamiczna falista długa linia, lub abstrakcyjna ornamentyka, brak ładu przestronnego i bogate zdobnictwo. Najczęstsze elementy to motywy naśladujące przyrodę: winorośl, bluszcz, mieczyk, kalia, irysy, lilie oraz wizerunki drzew.
Motywy zwierzęce to ptaki i owady. Linie imitujące zjawiska przyrodnicze przypominały fale wody, wiatr i chmury. Często spotykało się też malunki kobiecych ciał i twarzy.
W kompozycjach dominowała asymetria jakże odmienna od królującego do tej pory osiowego charakteru w aranżowaniu przestrzeni. W architekturze zaokrąglano kanty, zakrzywiano ściany, wyginano gzymsy.





Zmieniono radykalnie gamę kolorystyczną, wprowadzając barwy jasne, pastelowe, lub przydymione. Chętnie stosowano efekty połysku i opalizacji. Wzory podkreślano mocno akcentując ich kontury ciemnymi kolorami.




Wykorzystywano  bardzo bogate elementy dekoracyjne z zakresu szkła, ceramiki i metali – również szlachetnych. Bardzo charakterystyczne są bogato zdobione witraże, oraz elementy stalowe takie jak balustrady, kraty i ogrodzenia zawierające płynne faliste linie i elementy roślinne. Jest to też okres narodzin nowoczesnego plakatu, który używa syntetycznego wyrazistego języka. Plakat prócz pełnienia funkcji informacyjnych i reklamowych stał się samodzielnym dziełem sztuki.





Odrodzenie sztuki dekoracyjnej miało wiązać się z pragnieniem przepojenia pięknem życia codziennego. W secesji przedmioty codziennego użytku stawały się dziełami sztuki, spełniając przy tym funkcje praktyczne, a ich projektowaniem zajmowali się najlepsi artyści. Dobrze zrobiony wazon czy krzesło mogły mieć taką samą wartość artystyczną jak obraz.
W założeniu Art nouveau miała być rezygnacją z akademickiego, intelektualnego podejścia do sztuki. Elitarna do tej pory i dostępna jedynie dla wybranej grupy miała stać się masowa. Paradoksalnie secesja stała się sztuką drogą i elitarną, nadmiernie zdobną i wyrafinowaną. Po jakimś czasie zaczęto krytykować  ją za te cechy i stała się  na długo symbolem braku elegancji i kiczem.
Obecnie Secesja przeżywa swoje odrodzenie, a jej elementy stały się bardzo popularne w zdobnictwie i architekturze.










Źródło: Homme & Garden Design, www.wikipedia.pl, www.villanette.pl, www.interiordesignpro.org

1 komentarz:

  1. Bardzo ciekawy i klasyczny wystrój, choć osobiście lubię włoskie wydanie w nieco bardziej nowoczesnej formie. Osobiście zaopatrywałem się w meble na italmeble i serdecznie polecam rozważyć jeśli szykuje się u Was przemeblowanie.

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń